bedankt

De eerste vijf protestliedjes die ik schreef, waren bewerkingen van bestaande jaren ‘60 liedjes. Dit begon in maart 2023, toen ik me bijzonder boos maakte op Mark Rutte en speciaal voor hem ‘Welterusten Mijnheer de President’ herschreef. Het was een heel spontane creatie: ik schreef het liedje op een zondagmiddag, filmde het nog die avond in mijn schemerige werkruimte en zette het meteen op Instagram. Een groot account pikte het nog die avond op en opeens had ik een soort van viral protesthit. CRAZY.

Ik vond het een leuk concept en ging dus meer liedjes schrijven op deze manier. Ik werd ook gevraagd om bij bepaalde events te spelen, zoals een grote demonstratie ‘People vs Tata’, en bewerkte voor die gelegenheid bijvoorbeeld De Kleine Schoorsteenveger. Over de mishandeling en moord op miljoenen dieren in de ‘vee-industrie’ hertaalde ik Mijn Vlakke Land van Jacques Brel, en Mrs Robinson herschreef ik voor de Haagse burgemeester Jan van Zanen die waterkanonnen op vreedzame demonstranten afstuurde.

Die zomer viel het kabinet en ik voelde de urgentie om deze liedjes in de studio op te nemen zodat ik ze tijdens de campagnetijd kon releasen, in de hoop een muzikale bijdrage te leveren aan een politieke ommekeer in Nederland (die helaas uitbleef, trouwens). Ik huurde een producer in en ging met mijn toenmalige bandje een dag opnemen in de studio. Geen extreem gelikte productie - daarvoor was er te weinig geld en te weinig tijd - maar wel een muzikale, warme, professionele en vooral mooie registratie van vijf liedjes met ervaren topmuzikanten.

Helaas ontdekte ik pas toen ik deze EP wilde uploaden voor distributie, dat ik mezelf juridisch een beetje in de nesten aan het werken was. Een hertaling van een bestaand liedje is namelijk geen cover, maar een bewerking. En waar je een cover gewoon mag uitbrengen zolang je maar royalties afdraagt aan de auteur, moet je voor het uitbrengen van een bewerking toestemming hebben van de rechthebbenden. De erven van Jacques Brel bleken categorisch geen toestemming te geven voor welke bewerking dan ook en de kleinkinderen van Johnny Cash (van wie ik ook een liedje had bewerkt) bespraken het, maar besloten uiteindelijk geen toestemming te geven. Boudewijn de Groot durfde ik het niet te vragen, want voor een andere bewerking - een Engelse hertaling van Verdronken Vlinder, die ik waarschijnlijk in 2027 zal uitbrengen - had ik van hem al wél toestemming gekregen en ik wilde niet overvragen :-).

Deze liedjes bleven dus in de kluis. M.u.v. ‘Zwemmen’ - dat dusdanig was veranderd t.o.v. het Johnny Cash-origineel ‘Don’t go near the water’, dat je eigenlijk al niet meer van een bewerking kunt spreken maar gewoon van een heel nieuw nummer - haalde ik ze ook van mijn instagram af. JAMMER. Maar het gaf me wel de motivatie om gewoon nieuw werk te maken dat 100% van mij is.

Als gewaardeerd lid van de mecenas-community zijn deze liedjes nu exclusief toegankelijk voor jou en je mede-leden. Ik ga ervanuit dat je de link voor jezelf houdt :-) en vertrouw erop dat er geen grote platenmaatschappij de deur komt intrappen zolang deze liedjes in een besloten community blijven.

Veel luisterplezier!